Κυριακή, 17 Δεκεμβρίου 2017

Πομάκος δημοσιογράφος: Μακάρι στην Τουρκία οι πολίτες να είχαν έστω το εν τέταρτο των δικαιωμάτων που απολαμβάνουν οι Έλληνες μουσουλμάνοι της Θράκης (VIDEO)



Ο Πομάκος δημοσιογράφος Σεμπαϊδήν Καραχότζα σχολιάζει την επίσκεψη του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγήπ Ερντογάν στη Θράκη στις 8/12/2017 λέγοντας μεταξύ άλλων:

«Οι τοποθετήσεις του Ερντογάν ήταν ανόητες»

«Μακάρι στην Τουρκία οι πολίτες να είχαν έστω  το εν τέταρτο των δικαιωμάτων που απολαμβάνουν οι  Έλληνες μουσουλμάνοι της Θράκης»

«Ο κ. Ερντογάν είναι ο τελευταίος που δικαιούται να μιλάει για ανθρώπινα δικαιώματα»

«Οι μουσουλμάνοι και κυρίως οι Πομάκοι γύρισαν την πλάτη σε αυτά τα προκλητικά καλέσματα που έγιναν»

«Οι άνθρωποι στα Πομακοχώρια δε διστάζουν να πουν ότι είναι Πομάκοι, δε διστάζουν να πουν ότι είναι  Έλληνες»

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΟΜΑΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΒΙΝΤΕΟ:



Δορύκτητα και δορυάλωτα, Γράφει ο Στάθης



  Μουζάλας: «δεν μπορώ να αποκλείσω το ενδεχόμενο να έχουμε νεκρούς λόγω κρύου στη Μόρια». Προφανώς πρόκειται για παρατηρητή ωδικών πτηνών. Μήπως θα έπρεπε να περάσει απ’ το μυαλό αυτού του κυρίου ότι είναι ο ίδιος αρμόδιος για να μην έχουμε νεκρούς στη Μόρια ή οπουδήποτε αλλού. Εκτός κι αν δεν έχει μυαλό, οπότε μια τέτοια σκέψη δεν έχει από πού να πάει κι από πού να περάσει. Βεβαίως


  ο κ. Μουζάλας ως πρόσωπο δικαιούται να μην έχει μυαλό, ως υπουργός όμως δεν δικαιούται να ’ναι ένα αυτάρεσκο και αλαζονικό τίποτα, διότι αυτό συνεπάγεται δημόσια δεινά. Για τυχόν νεκρούς πρόσφυγες θα φταίει ο ίδιος, όπως ήδη ο ίδιος φταίει για την αθλιότητα μέσα στην οποία ζουν και βασανίζονται χιλιάδες κατατρεγμένες ψυχές. Εκτός κι αν,

  και σε αυτήν την περίπτωση φταίει ο περιώνυμος και δυσώνυμος κύριος… δασάρχης.
                                                                                         ***
  Τα ερωτήματα για την επίσκεψη Ερντογάν παραμένουν καυτά. Αν σκοπός της ελληνικής διπλωματίας ήταν και είναι η βελτίωση των σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες, πρόκειται για Βατερλώ. Σύμπας ο ευρωπαϊκός Τύπος στέκεται στις θέσεις της Τουρκίας, τις οποίες ο Ερντογάν εξέφρασε με προσβλητικό τρόπο, μέσα στο ίδιο το «σπίτι» της Ελλάδας, το Προεδρικό Μέγαρο. Και βεβαίως ελάχιστα ασχολούνται τα ΜΜΕ της Εσπερίας

Σύνταξη 550 ευρώ θα παίρνει ένας στους δύο μετά το 2019



Σύνταξη της τάξης των 550 ευρώ θα παίρνει ένας στους δύο συνταξιούχους μετά το 2019, από τα έξι «ψαλίδια» που έρχονται την ερχόμενη διετία σε κύριες, επικουρικές συντάξεις, εφάπαξ και ΕΚΑΣ.
Τα νέα μέτρα που πρόκειται να εφαρμοστούν, σύμφωνα με το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων (ΕΝΔΙΣΥ), έχουν ως εξής:
1 Με τη σύνταξη Ιανουαρίου 2018, που θα πιστωθεί στους λογαριασμούς των δικαιούχων λίγο πριν από τα Χριστούγεννα, πάνω από 140.000 χαμηλοσυνταξιούχοι θα δουν νέα περικοπή στο ΕΚΑΣ τους το 2018. Οι δικαιούχοι, από 210.000 που είναι σήμερα, θα μειωθούν στους 70.000, καθώς κόβονται άλλα 238.000.000 ευρώ από το επίδομα και θα πληρωθούν μόλις 85.000.000 ευρώ σε όσους συνεχίσουν να το λαμβάνουν.
2 Το πρώτο τρίμηνο του έτους θα αρχίσει το «κούρεμα» των νέων επικουρικών συντάξεων, καθώς θα υπολογίζονται με ρήτρα θανάτου και μείωσης των ελλειμμάτων.
3 Οι νέες κύριες συντάξεις που θα δοθούν με βάση τον νόμο Κατρούγκαλου έως τις 30 Ιουνίου του 2018 θα είναι μικρότερες έως 30% για αιτούντες συνταξιοδότηση από τις 13 Μαΐου 2016 και έπειτα.

Αριστερά: μεταξύ διαμαρτυρίας και καθεστωτισμού




του Γιώργου Κοντογιώργη  –

Το ζήτημα της Αριστεράς συνδέθηκε ιστορικά με μια εκδοχή της προόδου η οποία προέκρινε την επιτάχυνση της ενσωμάτωσης των σε ανθρωποκεντρική υστέρηση κοινωνικών στρωμάτων (ιδίως των δυνάμεων της εργασίας) ή και κοινωνιών (όπως η ρωσική) στη νέα εποχή. Σε θεωρητικό επίπεδο, το πρόταγμα της Αριστεράς, το πρόταγμα του σοσιαλισμού, αξιολογήθηκε ως μέτρο, και μάλιστα ως η αρχετυπική εκδοχή της μετάβασης της ανθρωπότητας σε μια μετακαπιταλιστική φάση, που άγγιζε ουσιαστικά το ιδεώδες της ανθρώπινης κατάστασης.

Η Αριστερά, έως σήμερα, δεν έπαψε να προβάλλει τον ιστορικό της προορισμό ως την ειμαρμένη που προόρισται να φέρει την ανθρωπότητα στην μετακαπιταλιστική εποχή, και όχι ως έναν εναλλακτικό δρόμο για τη μετάβαση από τη δεσποτεία στον πρώιμο ανθρωποκεντρισμό. Το γεγονός αυτό αποτελεί μια κρίσιμη παράμετρο για την κατανόηση της Αριστεράς στις ημέρες μας, η οποία επιπλέον αναδεικνύει το έλλειμμα γνωσιολογίας και προτάγματος που τη διατρέχει.
Η Αριστερά της κρίσης, τα αριστερά κόμματα των χωρών της νότιας Ευρώπης, αποτελεί από την άποψη αυτή το εργαστήρι που επιμαρτυρεί την αντινομία, η οποία συνοδεύει την πολιτική πράξη της Αριστεράς σε όλη τη διάρκεια της νεοτερικότητας. Θα έλεγα, με μεγαλύτερη ακρίβεια, την αδυναμία του κόσμου της να ανασυνδεθεί με την πρόοδο. Η εμπειρία της ελληνικής Αριστεράς είναι εξόχως αποδεικτική της πολιτικής πράξης της Αριστεράς στη νότια Ευρώπη, θα λέγαμε μάλιστα της δυτικής Αριστεράς στο σύνολό της.

Η οβιδιακή μετάλλαξη

Τρεις διδακτικές ιστορίες χρέους από το παρελθόν της ελληνικής ιστορίας- Η σχέση της χώρας με τους δανειστές



Από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος της Ανεξαρτησίας, αυτή η σχέση χρέους κατέδειξε ότι τελικά ο ισχυρός δεν διστάζει να εκμεταλλεύεται με κάθε τρόπο την αδυναμία του αδυνάτου και να αγνοεί κάθε αίσθηση ηθικής απέναντι σε αυτόν. Παίζοντας εκ του ασφαλούς, καταφέρνει να επιβάλλει τους όρους του και να αποκομίζει τεράστια κέρδη, ενδεδυμένος τις περισσότερες φορές το μανδύα του ευεργέτη και του προστάτη.
Αν γυρίσουμε πίσω στο παρελθόν, θα ανακαλύψουμε ότι οι σημερινές περιπέτειες της χώρας δεν είναι πρωτόγνωρες. Αυτό όμως που είναι πραγματικά εντυπωσιακό, εστιάζεται στις πρακτικές που ακολουθούν οι δανειστές. Τα «κόλπα» με τις προμήθειες, η κερδοσκοπία με τα «ξεχασμένα» ομόλογα και η παρακράτηση από τα νέα δάνεια των τοκοχρεωλυσίων των παλαιότερων δανείων, είναι πρακτικές που ακολούθησαν με ζήλο, υπομονή και επιμονή και οι πρόγονοι των σημερινών δανειστών.
Τρείς ιστορίες από το παρελθόν δείχνουν, ότι οι σημερινοί δανειστές δεν είναι ούτε καν πρωτότυποι. Δείχνουν επίσης ότι ακόμα και ο σκληρός Σόιμπλε δεν έκανε τίποτα άλλο παρά να ακολουθήσει τους εκβιασμούς του Βίσμαρκ σχεδόν 135 χρόνια πρίν.

1η ιστορία:

Παραίτηση δημοτικού συμβούλου Βύρωνα: «4.000 κατασχετήρια εν όψει Χριστουγέννων δεν παίζει, γεια σας»



Ο δημοτικός σύμβουλος Βύρωνα, Παναγιώτης Κόνσουλας παραιτήθηκε από την Επιτροπή Ποιότητας Ζωής λόγω των κατασχετηρίων που έχουν αποσταλεί ακόμα και σε άπορους δημότες.
Ο ίδιος έστειλε την επιστολή της παραίτησής του -για προσωπικούς λόγους- και ζήτησε την άμεση αντικατάστασή του. 

Παράλληλα προχώρησε σε ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook όπου έκανε γνωστό ότι ο λόγος που παραιτήθηκε είναι τα 4.000 κατασχετήρια στον Δήμο Βύρωνα και μάλιστα ενόψει εορτών. 

«Ποιότητα Ζωής με 4.000 κατασχετήρια στον Δήμο Βύρωνα εν όψει Χριστουγέννων, στα σπίτια και τους λογαριασμούς ακόμη και άπορων συνδημοτών, δεν «παίζει»...Γεια σας!!!, έγραψε.


Οι... συμφορές του δανεισμού κατά τον Πλούταρχο



«Ο δανεισμός είναι πράξη υπέρτατης αφροσύνης και μαλθακότητας»! Το είπε ο Πλούταρχος τον 1ο μ.Χ. αιώνα και να που έφθασε η στιγμή να εκτιμηθούν οι λόγοι του.«Έχεις; Μη δανείζεσαι γιατί δεν σου λείπουν. Δεν έχεις; Μη δανείζεσαι γιατί δεν θα ξεπληρώσεις το χρέος σου», προβλέπει ο μεγάλος συγγραφέας της αρχαιότητας και ας βγει κάποιος να αντιπαραθέσει, ότι δεν έχει δίκιο...
Δυσάρεστα επίκαιρο είναι το έργο του «Περί του μη δειν δανείζεσθαι» (από τα Ηθικά), που κυκλοφόρησε σε νέα έκδοση από τη «Νεφέλη» με τον τίτλο «Οι συμφορές του δανεισμού». Γιατί πράγματι, τις συμφορές που συσσωρεύονται στον άνθρωπο, ο οποίος καταφεύγει στο δανεισμό απαριθμεί με τρόπο καυστικό, αυστηρό και καίριο ο Πλούταρχος σ΄αυτό το μικρό κείμενο, που δεν μπορεί να διαβαστεί σήμερα απλώς «εγκυκλοπαιδικά», αφού οι παραλληλίες με τα σύγχρονα τεκταινόμενα παραφυλούν σε κάθε στίχο.
«Οι οφειλέτες είναι δούλοι όλων των δανειστών τους. Είναι δούλοι δούλων αναιδών και βάρβαρων και βάναυσων». Και οι δανειστές «Μετατρέπουν την αγορά σε κολαστήριο για τους δύσμοιρους οφειλέτες, σαν όρνεα τους κατακρεουργούν και τους κατασπαράζουν βυθίζοντας το ράμφος στα σωθικά τους»... λέει κατηγορηματικά ο Χαιρωνίτης ρήτορας. Και επιχειρηματολογεί. Και φέρνει παραδείγματα από την ιστορία της εποχής του, από τους μύθους αλλά και από τα παθήματα των απλών ανθρώπων. Και χιούμορ επιστρατεύει ενίοτε μάλιστα μαύρο! Γιατί το κείμενο _μία ομιλία στην πραγματικότητα_ δεν γράφτηκε τυχαία. Η Αθήνα και οι άλλες ελληνικές πόλεις μαστίζονταν από τις συνέπειες της υπερχρέωσης, όταν ο Πλούταρχος περί το 92 μ. Χ αποφάσισε να μιλήσει μπροστά σε ακροατήριο για τις σοβαρές συνέπειες του δανεισμού.

Ἡ τριλογία τῆς ρωσικῆς ἐπανάστασης: Ζητήματα ἰδεαλισμοῦ, Σταθμοί, Ἐκ βαθέων

«Ρωσικὴ Ἐπανάσταση 1917. Ἰδεολογικὲς ζυμώσεις ποὺ ὁδήγησαν σ’ αὐτήν, ἡ ρωσικὴ διανόηση καὶ ἡ ὀρθόδοξη χριστιανικὴ ματιὰ τοῦ Νικολάου Μπερντιάγιεφ» 
Μὲ τὸ παραπάνω θέμα ὀργάνωσαν ἐκδήλωση-συζήτηση ἡ ἐφημερίδα "Χριστιανικὴ" καὶ τὸ περιοδικὸ "Στέπα" τήν Τετάρτη 22 Νοεμβρίου 2017 στήν ΕΣΗΕΑ.
 
Ὁ Δημήτρης Τριανταφυλλίδης, δημοσιογράφος, μεταφραστής καί ἐκδότης τοῦ περιοδικοῦ «Στέπα» μίλησε με θέμα: 
 
Ἡ τριλογία τῆς ρωσικῆς ἐπανάστασης: Ζητήματα ἰδεαλισμοῦ, Σταθμοί, Ἐκ βαθέων. 
 
Συντόνισε και προλόγισε ὁ Γιάννης Ζερβός, Πρόεδρος τῆς «Χριστιανικῆς Δημοκρατίας».

Συνδικαλιστικός νόμος και απεργία

Παλιός διάλογος σε νέες ανάγκες
Του Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου από την Ρήξη φ. 139
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ απέσυρε, για να επαναφέρει εν ευθέτω χρόνω και να ψηφιστεί, τροποποίηση του συνδικαλιστικού νόμου, με την οποία, για την κήρυξη απεργίας απαιτείται το 50% των ταμειακώς εντάξει μελών των πρωτοβάθμιων σωματείων.
Το δικαίωμα στην απεργία και η απεργία η ίδια, ως βιωματική και συμβολική τελετουργία του εργατικού κινήματος, είναι μια ουσιαστική παρακαταθήκη των εργαζομένων. Εγγράφεται στις ηρωικές στιγμές των ανθρώπων να διεκδικούν το δίκιο τους και οποιαδήποτε ενοχοποίηση και συκοφαντία τους αποτελεί διαγραφή της μνήμης τους και των συλλογικών αγώνων για αντίσταση και δημιουργία καλύτερων συνθηκών ζωής.
Σαφέστατα όμως, η αλλοτρίωση και ο εκφυλισμός του συνδικαλισμού στην Ελλάδα ακολούθησε την πολιτισμική παρακμή, την πολιτική απάθεια και την κοινωνική αμνησία της αξιοποίησης του συλλογικού μόχθου για ένα καλύτερο αύριο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κρυφή γοητεία της διαπλοκής

του Σταύρου Λυγερού – 


Η εξάρτηση των κομμάτων και των πολιτικών από το πολιτικό χρήμα και από τα Μίντια, σε συνδυασμό με τον έλεγχο των Μίντια από βαρόνους του χρήματος, είχε πολύ πριν την εκδήλωση της κρίσης μετατοπίσει το κέντρο βάρους στις σχέσεις πολιτικής και οικονομικής εξουσίας. Και την είχε, βεβαίως, μετατοπίσει προς όφελος της δεύτερης, τροφοδοτώντας έτσι μια τάση εξάρτησης της πολιτικής εξουσίας. Σε αρκετές περιπτώσεις η εξάρτηση αυτή προσλαμβάνει διαστάσεις υπαλληλοποίησης.

Οι αμαρτωλές σχέσεις στο τρίγωνο πολιτικής-Μίντια-κεφαλαίου όχι μόνο καταρρακώνουν κάθε έννοια υγιούς ανταγωνισμού, αλλά και δημιουργούν ένα κλίμα γενικευμένης αναξιοπιστίας, το οποίο αδικεί όσους σέβονται τους κανόνες. Η Λερναία Ύδρα της διαπλοκής και της διαφθοράς δηλητηριάζει τις ηθικές αξίες που στηρίζουν τον κοινωνικό ιστό, διαβρώνει το Κράτος Δικαίου, νοθεύει τους κανόνες της αγοράς και αποτρέπει παραγωγικές πρωτοβουλίες.

Παραλλήλως, προκαλούσε και δημοσιονομικές βλάβες. Ευθυνόταν όχι μόνο για τη λεηλασία, αλλά συχνά και για τη σπατάλη του δημόσιου χρήματος. Οι πολίτες επιβαρύνονται υπέρμετρα και ως φορολογούμενοι και ως χρήστες των υπηρεσιών του δημοσίου. Με άλλα λόγια, η διαπλοκή λειτουργεί σαν καρκίνωμα, που αλλοιώνει την ουσία του δημοκρατικού πολιτεύματος και ωθεί τη χώρα σε παρατεταμένη παρακμή.

Η διαπλοκή-διαφθορά είχε συμβάλει καθοριστικά στην αποσάθρωση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα. Όταν ο βαθμός εμπιστοσύνης πέφτει κάτω και από το αναγκαίο ελάχιστο, ο κοινοβουλευτισμός περιέρχεται σε κρίση. Αυτό είχε αρχίσει να συμβαίνει πριν η Ελλάδα βυθιστεί στην κρίση, αλλά από το 2010 πήρε πρωτοφανείς διαστάσεις. Έτσι προέκυψαν οι τεκτονικές αλλαγές στο πολιτικό σύστημα και ο ΣΥΡΙΖΑ από το 4% βρέθηκε κυβερνών κόμμα.

Κοντόθωρη στάση

Ασημένια Οικονομία και νησιωτική Ελλάδα Ασημένια Οικονομία και νησιωτική Ελλάδα

Ασημένια Οικονομία και νησιωτική Ελλάδα

Ασημένια Οικονομία και νησιωτική Ελλάδα

του Δημήτρη Σκουτέρη  -  Ο Επίτροπος έρευνας, επιστήμης και καινοτομίας Κάρλος Μοέδας αναφερόμενος στην  Ασημένια Οικονομία (Silver Economy), έχει πεί: «Η ζωή αρχίζει στα 70. Σε κάθε κράτος-μέλος της ΕΕ το ποσοστό του πληθυσμού ηλικίας 65 ετών και άνω αυξάνεται, κάτι που μας φέρνει αντιμέτωπους με μια έτοιμη, αναδυόμενη αγορά για την κοινωνική επιχειρηματικότητα και την καινοτομία, για την ανάπτυξη φθηνότερης, …

Δημήτρης Σκουτέρης

Διαβάστε περισσότερα...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, ΚΗΔΕΙΑ ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ (16 12 1974)






Η διαδρομή του ποιητή της εργατιάς προς την τελευταία κατοικία του.

Ακτινογραφώντας την οικονομική ανισότητα


Την ανησυχητική αύξηση της παγκόσμιας ανισότητας, με βραδύτερο όμως ρυθμό στην Ευρώπη, καταγράφει η έκθεση του World Inequality Lab της Σχολής Οικονομικών του Παρισιού που δημοσιεύτηκε την Πέμπτη. Το slpress.gr ρίχνει «φως» σε σημαντικά ευρήματα της έρευνας που δεν έχουν παρουσιαστεί επαρκώς.

Η ανισότητα των εισοδημάτων ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό στις περιοχές του κόσμου με την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή να αποτελούν τα δύο αντίθετα άκρα. Αυτό αποφάνθηκαν οι διάσπαρτοι σε πέντε Ηπείρους εκατό ερευνητές του WID.world, που καταμέτρησαν την εισοδηματική ανισότητα σε 70 χώρες, την ανισοκατανομή του πλούτου σε 30 και το εθνικό εισόδημα σε 180 κράτη. 
Την έκθεση συντόνισε ο Lucas Chancel και την συνέγραψαν, υιοθετώντας πρωτοποριακή μεθοδολογία μέτρησης, οι Facundo Alvaredo, Thomas Piketty, Emmanuel Saez, και Gabriel Zucman.
Το 2016, το 10% των Ευρωπαίων καρπωνόταν το 37% του εθνικού εισοδήματος. Στην Κίνα το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 41%, στη Ρωσία 46%, στις ΗΠΑ και στον Καναδά 47% περίπου και 55% στην υποσαχάρια Αφρική, τη Βραζιλία και την Ινδία. Η Μέση Ανατολή κατέκτησε την πρώτη θέση, καθώς σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, το 10% απολαμβάνει του 61% του εθνικού εισοδήματος.

Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

ΤΟ ΚΟΜΠΛΕΞ ΤΟΥ ΦΕΡΜΟΥΑΡ

Του Μανώλη Μηλιαράκη

Το φερμουάρ, όπως είναι γνωστό, είναι ένας χρήσιμος και αναγκαίος υλικός μηχανισμός για να γίνουν κατάλληλα προς ένδυση ορισμένα μέρη του ρουχισμού μας. Υπάρχει όμως και το άυλο φερμουάρ, που χρησιμοποιείται για να κλείνουν το στόμα τους, σε κρίσιμες στιγμές και περιόδους για τον Άνθρωπο και την Κοινωνία, εκείνοι που λόγω της θέσης τους και κυρίως του αυτοπροσδιορισμού τους, ως διανοουμένων, φιλοσόφων και ανθρώπων του Πνεύματος, έπρεπε να έχουν στόμα ελεύθερο και ανυπότακτο και με θάρρος να παίρνουν ξεκάθαρη θέση, με την προσωπική τους στάση ζωής, απέναντι στα δρώμενα της εποχής, για να γίνονται φως και οδοδείκτες για τον λαό.
Παράδειγμα, γνωστός επιφυλλιδογράφος, την περίοδο της Απριλιανής Χούντας, σε εφημερίδα του γνωστού και εν πολλαίς αμαρτίες βιώσαντος Συγκροτήματος, της Χρήστου Λαδά και σήμερα στην ναυαρχίδα της μνημονιακής πολιτικής και της νέου τύπου κατοχής που βιώνουμε, ο Χρήστος Γιανναράς.

Σε όλη την περίοδο της δικτατορίας είχε το στόμα του επτασφράγιστο. Και αν κάνω λάθος θα του ζητήσω χίλιες φορές συγνώμη. Αλλά ο τα πάντα γνωρίζων και ελέγχων, θεολόγος, φιλόσοφος και κριτής της οικουμένης κύριος Γιανναράς, ας μας πει πότε και που, από την 21η Απριλίου 1967 μέχρι την 24 Ιουλίου 1974, έχει καταγγείλει, ως πνευματικός άνθρωπος, το προδοτικό, ξενοκίνητο και ξενόδουλο πραξικόπημα; Πού και πότε κατάγγειλε τις εξορίες, τις φυλακίσεις, τα φρικτά βασανιστήρια, χιλιάδων συμπολιτών μας; Πού και πότε εξεδήλωσε την συμπαράστασή του στα θύματα της Χούντας;

Τι ήταν το Βυζάντιο - Εισαγωγή στη Βυζαντινή Ιστορία (Επ. 1)

Οικονομία Ο Κράτος, η Βία και η «βρώμικη δουλειά» των κατασχέσεων


του Μάκη Ανδρονόπουλου – 


Δύο αντιφατικές ειδήσεις συνόδευσαν την 24ωρη απεργία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Από τη μια ανακοινώθηκε πρωτογενές πλεόνασμα 4,658 δισ. ευρώ στον προϋπολογισμό στο 11μηνο (1,58 δισ. ευρώ πάνω από τον στόχο) και από την άλλη, στο ίδιο διάστημα εισπράχθηκαν 4 δισ. ευρώ από κατασχέσεις και δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων!

Ποιών και για τι οφειλές, κανείς δεν λέει. Προφανώς θα είναι και το ακίνητο του Άκη για ξεκάρφωμα, αλλά η κοινή γνώμη ξέρει ότι το κράτος τα πήρε πάλι εν ψυχρώ από αυτούς που δεν μπορούν να αντιδράσουν, παρά μόνο μια φορά την τετραετία. Την ίδια ώρα, ο δημοτικός σύμβουλος Βύρωνα, Παναγιώτης Κόνσουλας παραιτήθηκε από την Επιτροπή Ποιότητας Ζωής λόγω των 4.000 κατασχετηρίων που έχουν αποσταλεί ακόμα και σε άπορους δημότες στον Δήμο. Ποιότητα Ζωής «Δεν παίζει…Γεια σας!!!», έγραψε στο facebook και κατέβασε ρολά.

Η Ιερουσαλήμ, ο Τραμπ, ο Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν και στο βάθος το Ιράν

Ο Τραμπ βάζει φωτιά στη Μέση Ανατολή
Του Κωνσταντίνου Γεώρμα 
Η ανακοίνωση του Τραμπ για μεταφορά της πρεσβείας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ιερουσαλήμ και η αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ δεν ήταν κάτι που ήρθε ξαφνικά. Όπως είναι γνωστό ήδη εδώ και δύο μήνες, ο διάδοχος του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας, ο οποίος είναι ο ντε φάκτο ηγέτης της χώρας, είχε καλέσει τον Αμπάς για να του εκθέσει το σχέδιο που ανέπτυξε μαζί με τον φίλο του, και γαμπρό του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ. Το σχέδιο είναι απλό και αποτελεί, όπως αρέσκεται να λέει ο ίδιος ο Τραμπ, τη «συμφωνία του αιώνα».
Α ς δούμε το σχέδιο των δύο νεαρών: Οι Παλαιστίνιοι θα πάρουν για πρωτεύουσά τους ένα …προάστιο της Ιερουσαλήμ, το οποίο απέχει τέσσερα χιλιόμετρα από την παλιά πόλη, το Αμπού Ντις. Μάλιστα, το Αμπού Ντις διαχωρίζεται με τείχος, από την υπόλοιπη πόλη. Όσον αφορά τη Δυτική Όχθη, η «συμφωνία του αιώνα», όπως την προωθούν οι Σαουδάραβες και οι Ισραηλινοί, αφήνει ανέπαφους όλους τους εποικισμούς στη Δυτική Όχθη και το τείχος δημιουργώντας έτσι ένα περίεργο μόρφωμα κράτους, το οποίο θα αποτελείται από μικρά οικιστικά σύνολα που θα διασυνδέονται απλώς με δρόμους, ενώ η κρατική κυριαρχία θα είναι … «ηθικού τύπου», ό,τι και εάν σημαίνει αυτό!1 Όσο δε για τη Γάζα, το κύριο ζητούμενο είναι απλώς ο αφοπλισμός των ένοπλων ομάδων, στον βαθμό που το σχέδιο για …μεταφορά τους στη χερσόνησο του Σινά μάλλον παρουσιάζει δυσκολίες.

Το τελεφερίκ του Νίκου

Ιδεολογικός αναχρονισμός και καλλιέργεια ψευδαισθήσεων χαρακτηρίζει τις πνευματικές και πολιτικές ελίτ
Του Σάββα Μαστραππά από την Ρήξη φ. 139
Πριν από μερικές μέρες συζητούσα με έναν παραδοσιακό ψηφοφόρο του Νίκου Αναστασιάδη. Προσπάθησα να του αναλύσω τους λόγους για τους οποίους η επανεκλογή του κ. Αναστασιάδη στο τιμόνι της Κυπριακής Δημοκρατίας θα είχε ολέθριες συνέπειες για την επίλυση του κυπριακού προβλήματος. Ο συνομιλητής μου, όπως και αρκετοί Κύπριοι πολίτες, δεν φάνηκε να συμμερίζεται τους φόβους μου. Η εκλογή του εκάστοτε Κυπρίου προέδρου έχει κατά τη γνώμη τους να κάνει με άλλα, «ουσιαστικότερα» προβλήματα, που αντιμετωπίζει ο τόπος.
Δεν εξεπλάγην, λοιπόν, όταν ο συνομιλητής μου μού ανακοίνωσε τον λόγο για τον οποίο θα ξαναψηφίσει τον απερχόμενο πρόεδρο! Ο λόγος, λοιπόν, είναι: «Να δώσει την ευκαιρία στον Νίκο να υλοποιήσει τη δέσμευσή του για την κατασκευή τελεφερίκ στο Τρόοδος! Δεν εξεπλάγην, διότι γνωρίζω με ποιον ανθρωπολογικό τύπο συναλλασσόμουν. (Ο αναγνώστης μπορεί να ανατρέξει σε προηγούμενο κείμενό μου με τίτλο: «Καμία πατρίδα για τους μελλοθάνατους» Ρήξη φ. 131.)
Εν τούτοις, νομίζω ότι πρέπει να καταθέσω και τις παρακάτω σκέψεις. Θεωρώ λοιπόν ότι το κυπριακό  εκλογικό σώμα μπορεί να χωριστεί σε τρεις κατηγορίες. Η διάκριση θα πρέπει κατά τη γνώμη μου να γίνει με βάση την ηλικία. Δεν εστιάζω στην ταξική δομή της κοινωνίας ούτε στην διάκριση πρόσφυγας και μη διότι οι διακρίσεις αυτές, ειδικά μετά το 1980, υπέστησαν τις ισοπεδωτικές  επιδράσεις του ευδαιμονισμού. Οι συνέπειες δε του ευδαιμονισμού έχουν τέτοια επίδραση στην κοινωνία που αν κάποιος ανατρέξει στο κλασικό πια βιβλίο του Κρίστοφερ Λας H κουλτούρα του ναρκισσισμού (εκδ. Νησίδες) θα αναρωτηθεί αν οι περιγραφές και οι διαπιστώσεις του συγγραφέα αναφέρονται στην αμερικάνικη κοινωνία ή μήπως στην κυπριακή…
Δεν μπορεί να εστιάσουμε επίσης  στη διάκριση Αριστεράς – Δεξιάς, αν και ακόμα παίζει κάποιον ρόλο στην πρώτη ηλικιακή κατηγορία, διότι η κατηγοριοποίηση αυτή τείνει, με τις κοσμογονικές κοινωνικές – τεχνολογικές αλλαγές που συντελούνται σε πλανητικό επίπεδο τα τελευταία χρόνια, να ξεπεραστεί ακόμα και στην Κύπρο.
Οι δύο κατηγορίες
Θα αφήσω τελευταία τη μεσαία κατηγορία, διότι θεωρώ ότι είναι η σημαντικότερη. Έχει η κατηγορία αυτή, των 35 – 60 ετών, το μεγαλύτερο μέρος των ευθυνών για τη μέχρι τώρα πορεία του Κυπριακού και κρατάει βέβαια για τελευταία φορά το κλειδί (πριν αυτό παραδοθεί στην Τουρκία) που αφορά το μέλλον της Κύπρου.

ΣΚΟΥΡΛΕΤΗΣ: ΟΧΙ ΑΣΠΑΖΟΜΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ. ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ!

ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ, - ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΣΕ ΣΚΟΥΡΛΕΤΗ:

-ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΤΟ ΑΣΠΑΣΤΗΤΕ;
- ΟΧΙ ΑΣΠΑΖΟΜΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ. ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ!

Παρουσία του υπουργού Εσωτερικών Πάνου Σκουρλέτη τελέστηκε στα Καλάβρυτα το πρωί της Τετάρτης το μνημόσυνο για τους εκτελεσθέντες Ελληνες από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής την 13η Δεκεμβρίου 1943 

Στο τέλος ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ.κ. Αμβρόσιος πήρε στα χέρια του το Ιερό Ευαγγέλιο που εκείνη την ημέρα βγήκε αλώβητο από την Εκκλησία των Καλαβρύτων που καιγόταν και κάλεσε τον υπουργό Εσωτερικών να έρθει κοντά και να το δει.

Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων, αφού το έδειξε και εξιστόρησε το γεγονός, προέτρεψε τον υπουργό να το ασπαστεί. Ωστόσο, ο Πάνος Σκουρλέτης αρνήθηκε με το χέρι του και ο Μητροπολίτης... πάγωσε, συνεχίζοντας την ομιλία του.

Ἐλευθερία καὶ μέλλον στὴ σκέψη τοῦ Νικολάου Μπερντιάγιεφ. Χριστιανοὶ καὶ Κομμουνιστὲς τὸν 20ὸ αἰώνα

«Ρωσικὴ Ἐπανάσταση 1917. Ἰδεολογικὲς ζυμώσεις ποὺ ὁδήγησαν σ’ αὐτήν, ἡ ρωσικὴ διανόηση καὶ ἡ ὀρθόδοξη χριστιανικὴ ματιὰ τοῦ Νικολάου Μπερντιάγιεφ» 
Μὲ τὸ παραπάνω θέμα ὀργάνωσαν ἐκδήλωση-συζήτηση ἡ ἐφημερίδα "Χριστιανικὴ" καὶ τὸ περιοδικὸ "Στέπα" τήν Τετάρτη 22 Νοεμβρίου 2017 στήν ΕΣΗΕΑ.
 
Ὁ Κώστας Καμαριάρης, συγγραφέας, πρώην Ἀντιπρόεδρος καὶ μέλος τοῦ Π.Γ. τοῦ Κινήματος τῆς Χριστιανικῆς Δημοκρατίας μίλησε με θέμα: 
 
Ἐλευθερία καὶ μέλλον στὴ σκέψη τοῦ Νικολάου Μπερντιάγιεφ. Χριστιανοὶ καὶ Κομμουνιστὲς τὸν 20ὸ αἰώνα.
 
Συντόνισε και προλόγισε ὁ Γιάννης Ζερβός, Πρόεδρος τῆς «Χριστιανικῆς Δημοκρατίας».

Η επόμενη μέρα μας βρίσκει... στην προηγούμενη

Η επόμενη μέρα μας βρίσκει... στην προηγούμενη

Η επόμενη μέρα μας βρίσκει... στην προηγούμενη

του Απόστολου Αποστολόπουλου  -  Ούτε πήραμε την Πόλη, ούτε χάσαμε τη Θράκη με την επίσκεψη Ερντογάν. Ακόμα στα ίδια είμαστε, αλλά όπως πάμε αυτή η σχετική ισορροπία δεν θα κρατήσει πολύ. Η Τουρκία είναι ήδη πιο ισχυρή από την Ελλάδα σε στρατιωτική υποδομή και σχεδιάζει να γίνει το ποιο ισχυρό κράτος, σε υποδομές, στην περιοχή. Εμείς, στον αντίθετο δρόμο, ούτε όπλα …

Απόστολος Αποστολόπουλος

Διαβάστε περισσότερα...

Προς εκλογή των μουφτήδων - "Δώρο" Τσίπρα στον Ερντογάν

Προς εκλογή των μουφτήδων -

Προς εκλογή των μουφτήδων - "Δώρο" Τσίπρα στον Ερντογάν

Αναφορά στο θέμα των μουφτήδων της Θράκης έκανε ο πρωθυπουργός στην συνέντευξη τύπου μετά την Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες. Ο πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι δεν αφορά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις η συζήτηση για το πώς οι θρησκευτικοί ηγέτες που αναγνωρίζει η ελληνική Πολιτεία για τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη δεν θα αμφισβητούνται από τη μειονότητα ή μέρος της μειονότητας. Πρόσθεσε επίσης ότι η …

Σύνταξη SLpress.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Η ελπίδα των αφανών

Η ελπίδα των αφανών

Η ελπίδα των αφανών

του Νίκου Φωτόπουλου  -  Έρχονται στιγμές που γίνεσαι μάρτυρας όψεων και εκφάνσεων της κοινωνικής πραγματικότητας  χωρίς διαμεσολαβήσεις. Επί τόπου και άμεσα, με τη συνείδηση μιας ευθείας και χωρίς περιστροφές συμμετοχικής παρατήρησης. Αυτό σημαίνει πως δεν χρειάζεσαι κανένα μέσο να σου μεταφέρει το αφοπλιστικό βίωμα μιας αυθεντικής εμπειρίας στην οποία «οι πρωταγωνιστές» δεν αντιλαμβάνονται πως αποτελούν το «υποκείμενο» μιας αποσταστιοποιημένης «ακτινογράφησης». …

Νίκος Φωτόπουλος

Διαβάστε περισσότερα...

Η γερμανική σάλπιγγα και η άβυσσος

Η γερμανική σάλπιγγα και η άβυσσος

Η γερμανική σάλπιγγα και η άβυσσος

του Βασίλη Καραποστόλη -  Σε άλλους καιρούς ήταν κοινή η πεποίθηση ότι οι άνθρωποι υπάρχουν για να προσβλέπουν σε κάτι που δεν εξαντλείται στα δεδομένα της πραγματικότητας. Αρκεί να μην παραβασίζονται στις προσβλέψεις τους. Αυτό φρονούσαν οι Αρχαίοι Έλληνες, το ίδιο και οι Ρωμαίοι. Με την Αναγέννηση, ωστόσο, επέρχεται μια αλλαγή, κι αυτή είναι που μας ενδιαφέρει  περισσότερο σήμερα. Μαζί …

Βασίλης Καραποστόλης

Διαβάστε περισσότερα...

ΝΑΝΟΥΡΙΣΕ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ;

Αποτέλεσμα εικόνας για ΧΡΙΣΤΟΣO Ιησούς τραγουδούσε με τους Μαθητές Του (Ματθ. 26:30). Αυτό το γνωρίζουμε πολύ καλά. Άλλες πηγές ισχυρίζονται ότι χόρευε κιόλας μαζί τους (Πράξ. του Ιωάννου). Είχε αρκετή τρυφερότητα ώστε να θρηνήσει για την Ιερουσαλήμ, αλλά και σε μια ιδιωτική Του στιγμή, πάνω στον τάφο του Λαζάρου. Μας έδωσε και άλλα σημεία που αποκαλύπτουν την ψυχολογική ωριμότητα ενός παιδιού με «ασφαλή προσκόλληση» κατά τον ψυχολογικό όρο, το οποίο θα ήταν ικανό να ζήσει ισορροπημένη ζωή.
Ο Ιησούς ήταν κοινωνικός, πήγαινε στους γάμους, περνούσε χρόνο με φίλους Του και παρακολουθούσε τη Συναγωγή. Αποσυρόταν τακτικά στη μόνωση και την ησυχία για να επικοινωνήσει με τον Πατέρα. Όταν ο Πέτρος Τον αναζήτησε και του ζήτησε να αφήσει τον «έρημον τόπον» και να επιστρέψει στην Καπερναούμ για να θεραπεύσει αρρώστους και να ασχοληθεί με τα άμεσα προβλήματα των ανθρώπων, ο Ιησούς αρνήθηκε, λέγοντας ότι «εξελήλυθε» για να κηρύξει.
Έβαζε ενεργά και σαφή όρια, που Του επέτρεπαν να δεχθεί εναγκαλισμό όταν άρμοζε και να τον αρνηθεί όταν δεν ταίριαζε (Ιω. 20:17). Συμφιλιωμένος με το σώμα Του, δεν ένιωσε να απειλείται όταν μια γυναίκα έλουσε απρόσμενα με μύρο τα πόδια Του, τα έβρεξε με τα δάκρυά της και λύνοντας δημόσια τα μαλλιά της «εξέμασσε και κατεφίλει τους πόδας Αυτού, ενώ Εκείνος «ανέκειτο εν τη οικία του Φαρισαίου». Ήταν σε θέση να αντιμετωπίσει όσους θεωρούσαν τους εαυτούς τους καλύτερους, αλλά και αρκετά ταπεινός για να πλύνει τα πόδια των Μαθητών, ζωσμένος το λέντιο, σημείο ελέους και ταπεινής διακονίας.

Η κατασκευή της «ενδοσχολικής βίας»

Η είδηση πέφτει σαν κεραυνός. Η Ελλάδα είναι στην τέταρτη θέση (ανάμεσα στις χώρες που μελετήθηκαν) στην έκταση του φαινομένου της «ενδοσχολικής βίας». Το συμπέρασμα είναι το ίδιο άμεσο: κάτι πρέπει να κάνουμε και μάλιστα το συντομότερο! Ποιο άκαρδο τέρας είναι στο κάτω-κάτω ευχαριστημένο με το γεγονός ότι τα παιδιά μας περνούν τόσο άσχημα στο σχολείο, με τραύματα που τους μένουν μέχρι τα γεράματα? (βάλε έναν αστερίσκο εδώ, θα δούμε ποιο είναι το πραγματικό άκαρδο τέρας προς το τέλος…).

Εδώ και λίγο καιρό λοιπόν, τα ελληνικά σχολεία (ακολουθώντας τη διεθνή μόδα) ζούνε στους ρυθμούς του φαινομένου αυτού. Μελέτες για το φαινόμενο, σεμινάρια για το φαινόμενο, επιτροπές και υπεύθυνοι για το φαινόμενο, «δράσεις» για το φαινόμενο. Λέω λοιπόν από την αρχή ότι για μένα το φαινόμενο αυτό είναι μια κατασκευή, μια επινόηση. Ακόμα περισσότερο, ισχυρίζομαι ότι η κατασκευή αυτού του φαινομένου έχει βαθύτερα και σκοτεινά κίνητρα, δηλαδή τη δημιουργία συναίνεσης στην ένταση του κοινωνικού ελέγχου και την πειθάρχηση της νεολαίας.
Πριν αρχίσουμε, ας διευκρινίσουμε κάτι πολύ βασικό. Η έννοια της «ενδοσχολικής βίας» δεν έχει να κάνει με κάποιον τοπολογικό προσδιορισμό της βίας, δηλαδή δεν σημαίνει «η βία που ασκείται στο χώρο του σχολείου». Η έννοια αυτή υποδηλώνει έναν ξεχωριστό, αυτόνομο τύπο βίας, που αναπτύσσεται στο Σχολείο και τροφοδοτείται απ’αυτό ή στην καλύτερη περίπτωση μια ειδική έκφανση της βίας στους εφήβους η οποία αποκτά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στο Σχολείο. Ποια ακριβώς είναι αυτά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και ποιος αυτός ο ξεχωριστός χαρακτήρας του φαινομένου «κανένα στόμα δεν το’βρε και δεν το’πε ακόμα». Όχι τυχαία. Όσο περισσότερη ασάφεια υπάρχει στους βασικούς όρους που περιγράφουν το φαινόμενο, τόσα περισσότερα περιστατικά μπορεί να χωρέσει και τόσο περισσότερο μπορεί να επεκταθεί ο επιθυμητός έλεγχος με την αφορμή του.